Trzy bijące serduszka

Podczas robienia USG profesor był strasznie spokojny (chyba sam nie mógł uwierzyć w to, co tam widzi ) badanie trwało strasznie długo, nucił sobie coś pod nosem, uśmiechał się do monitora, ale nic nie mówił. Po wszystkim zaczął wszystko powoli tłumaczyć, potwierdził że to trzy zarodki, ale na dzień dzisiejszy bije tylko jedno serduszko, u dwóch pozostałych jeszcze nie. Powiedział też, że nie może mi obiecać czy zaczną bić, bo jak obieca, że zaczną a nie zaczną, to będą mieć żal. Musiałam położyć się na oddział, aby zrobić wszystkie badania i poczekać kilka dni na kolejne USG. Dostałam salę z dwiema dziewczynami, obydwie były w zaawansowanej ciąży, strasznie sympatyczne dziewczyny. Zaczęłam dostawać kroplówki z magnezem, pobrano mi krew i zrobiono wszystkie badana. Całkowicie inna opieka medyczna niż spotkała mnie w miejscu mojego zamieszkania. Nadszedł dzień zrobienia USG, zaraz po obchodzie zostałam poproszona o udanie się do pokoju badań. Pamiętam, że strasznie się denerwowałam, bałam się wyniku. Podczas badania był obecny praktycznie cały personel medyczny oddziału, razem ze studentami. Miliony myśli chodziło mi wtedy po głowie, po kilku minutach lekarz robiący USG uśmiecha się do monitora i mówi „Jest akcja serca w pierwszym”, „Jest akcja serca w drugim” i po chwili na twarzach wszystkich pojawił się uśmiech i profesor powiedział „Jest trzecia akcja serca – mamy wszystkie”. Ja zamiast się cieszyć, wybuchłam histerycznym płaczem, poprosiłam o zakończenie badania i pobiegłam do swojej sali, leżałam i wyłam, jedyna myśl która mi przychodziła do głowy to, to że nie dam rady, że moje ciało nie podoła wyzwaniu, że mogę stracić całą trójkę i nie przeżyje kolejnej straty. Profesor przyszedł po mnie i zabrał mnie na rozmowę, kazał się wziąć w garść i uspokoić. Nasza rozmowa bardzo dużo mi dała, przedstawił jak to wygląda od strony medycznej i że teraz wszystko zależy ode mnie, a oni będą robić wszystko żeby udało się dotrwać jak najdłużej. I wtedy obiecałam sobie, że muszę być twarda i silna, bo mam w sobie trzy maleńkie kruszynki, które bardzo kocham, i teraz muszę robić wszystko, żeby urodziły się – cała trójka cała i zdrowa! I tym samym zostałam bardzo posłuszną pacjentką.