Co odebrały mi moje dzieci

Kiedy staraliśmy się z Wojtkiem o dziecko, wiedzieliśmy, że kiedy ono się pojawi, przewróci nasz świat do góry nogami. Kiedy dowiedzieliśmy się o ciąży trojaczej, poza strachem o dzieci pojawiły się również pytania, jak to będzie kiedy dzieci pojawią się na świecie? Teraz po czterech latach ich obecności mogę zrobić małe podsumowanie. I wiecie co? Nie spodziewałam się, że nasze piękności tyle mi odbiorą.

Moje dzieci odebrały mi wolność i niezależność. Kiedyś robiłam co chciałam, nie patrzyłam na nikogo, interesował mnie tylko mój własny nos i to aby zbytnio się nie potłuc podczas upadku. Żyłam własnym życiem i nie odwracałam się za siebie tylko szłam do przodu, nie patrząc na konsekwencje.

Moje dzieci odebrały mi mężczyznę mojego życia. Kiedyś Wojtek był tylko mój, nie musiałam się z nim z nikim dzielić. Świata poza mną nie widział, a teraz?  Do kochania ma nie tylko mnie, ale i swoje córy dla których totalnie stracił głowę.

Moje dzieci odebrały mi sypialnię. Zawsze marzyłam o wielkim łóżku z baldachimem, ale póki co łóżko zostaje marzeniem, dlaczego? Bo mieszkamy w niewielkim mieszkaniu i w miejscu sypialni urzędują nasze trojaki. Czasem nawet mało im miejsca w swoich łóżkach i próbują wysiedlić nas z naszego 🙂

Moje dzieci odebrały mi wolną łazienkę. Kiedyś korzystałam z łazienki ile chciałam, nikt nie stukał w drzwi i nie krzyczał : „Mamo, ja chcę sikuuuu, kiedy wychodzisz?” Kiedy miałam ochotę lałam wodę do wanny i leżałam w niej tyle ile chciałam.  Teraz w ogóle dostanie się do niej graniczy z cudem, a co dopiero będzie kiedy dziewczyny będą nastolatkami i każda będzie chciał z rana zrobić sobie make up. Aż strach pomyśleć 😉

Moje dzieci odebrały mi sprawne szpilki. Kiedyś wkładając swoje ulubione szpilki wiedziałam, że nikt mi ich wcześnie nie rozbujał i nie połamał stalki. Teraz moje buty noszone są przez trzy pary małych stópek i wołają „zanieś mnie do szewca” 🙂

Moje dzieci odebrały mi szafę pełną ubrań. Moja szafa jest teraz o wiele uboższa niż przed czterema laty, a to tylko dlatego, że teraz choć idę z zamiarem kupienia czegoś dla siebie, ze sklepu wychodzę obładowana, ale siatkami pełnych dziecięcych ubrań 🙂

Moje dzieci odebrały mi ulubione seriale. Nie ma co ukrywać, nie mam szans dostania się do telewizora przy trójce dzieci, a to nie dlatego że one siedzą i oglądają bajki, tylko dlatego, że wiecznie szukam pilota 🙂

Moje dzieci odebrały mi ład i porządek. „Kiedyś to ja miałam czysto” – często sobie to powtarzam, a zazwyczaj wtedy, kiedy wchodzę do domu i widzę ten bałagan pozostawiony rano przed wyjściem. Czasem aż ręce załamuje jak oglądam moje nowo wymalowane ściany. Co kilka centymetrów jakieś piękne arcydzieła które mnożą się w zastraszającym tempie.

Moje dzieci odebrały mi spokój i ciszę. Mimo, że z natury głośna ze mnie istota lubię ciszę, ciszę która teraz jest dosłownie złotem. Od rana do wieczora słyszę tysiące:  „a dlaczego?,a na co?, a po co? Mamooo”. A upragniona cisza nastaje kiedy dziewczynki idą spać.

Moje dzieci odebrały mi wakacje. Doskonale pamiętam wakacje tylko we dwoje – cóż to były za czasy. Nic nie było mnie w stanie zwalić z leżaka. Leżałam godzinami na słoneczku w błogiej ciszy i spokoju, nikt nie wołał do mnie „Mamooo choć do mnie…” 🙂

Ten post napisany jest z przymrużeniem oka, bo choć tyle mi odebrały to dały o wiele więcej!