Samotna Mama

Nie wszystkie dzieci mają to szczęście, że wychowywanie są przez oboje rodziców. Czasem w życiu bywa tak, że ta druga osoba nie odnajduje się w byciu rodzicem i sama odchodzi, albo też  los sam decyduje i odbiera tę najbliższą osobę.

Wyobraźcie sobie małżeństwo,  żyją szczęśliwie, kochają się, świata poza sobą nie widzą, są dla siebie wszystkim. On wspiera ją w najcięższych chwilach życia, jest przy niej podczas narodzin ich wspólnych dzieci. Ona jest dla niego ostoją i kobietą, jaką sobie wymarzył.
Los zdecydował, że ów mąż musiał wyjechać za chlebem. Ona w tym czasie sama wychowuje ich dzieci i niesamowicie tęskni. Oboje tęsknią i czekają na święta, bo wtedy nadejdzie czas, w którym będą razem  – w piątkę.
Cała rodzina czeka z utęsknieniem, nie mogą doczekać się spotkania. Któregoś dnia dzwoni telefon i nastaje cisza …. On już nie wróci. Od tamtej pory Ona musi radzić sobie całkowicie sama. Musi być twarda i panować nad emocjami. Nie może pogrążyć się w żałobie. Ma dzieci i teraz Ona jest dla nich wszystkim.
Została z trójką małych dzieci. Ich najmłodsza córka miała wtedy niespełna dziewięć miesięcy.
Od tamtego dnia wszystko było na jej głowie. Musiała dokończyć budowę domu i żyć jakoś normalnie – ale czy da się żyć normalnie po stracie swojego ukochanego męża?
Z roku na rok stawała się jeszcze silniejsza i choć nie było jej łatwo, nie poddała się. Stworzyła wspaniały dom dla swoich dzieci. I choć nigdy nie zastąpiła im ojca, to wychowuje je z podwójnym wysiłkiem, przeżywa podwójny stres i wylewa podwójne łzy, ale przede wszystkim daje im podwójną miłość.
Od tamtego tragicznego dnia minęło już prawie dwanaście lat. Ich córka niedawno miała zadanie domowe, w szkole napisała list…

Mamo:
Dziękuję, że dzięki Tobie przyszłam na świat,
Dziękuję, że zawsze mnie pocieszasz nawet wtedy kiedy mi ciężko.
Dziękuję za miłość jaką od Ciebie dostaję.
Dziękuje za to, że się mną opiekujesz.
Dziękuje za Twoje ciepło i szczerość.
Dziękuję, że doradzasz mi co mam zrobić kiedy się gubię w życiu.
Dziękuję, że razem z Tobą mogę cieszyć się życiem, a przede wszystkim dziękuję, że dzięki Tobie moje życie nabiera barw.

Prosto z serca Twoja córka ♥

 

Od kilku lat znam tę wspaniałą matkę, podziwiam ją każdego dnia za to, że mimo tego, że życie zgotowało jej taki los, Ona jest nadal twarda. I dziękuje jej za to, że było mi dane ją poznać, bo wiele się od niej uczę.

 

ps. Fot. Internet

5 Replies to “Samotna Mama”

  1. Bardzo wzruszające. Życie niestety wielokrotnie pokazało nam jak bardzo bywa niesprawiedliwe i bolesne. Czasami przez nasze błędy zmuszeni są cierpieć inni, często najbliżsi. Cieszę się, że w tej sytuacji ktoś staje na wysokości zadania… warto było!

  2. Zycie na emigracji pisze rozne scenariusze. Ja wiem, ze wolalabym mieszkac w norce cala rodzina, niz miec dom na kredyt I miec meza za granica. Zycie mamy jedno, nie warto gonic za kasa.
    A wracajac do powyzszego posta – szanuje wszystkie Mamy, ktore wychowaly samotnie dzieci. Trudno jest we dwojke, a co dopiero samemu. Chyle czola, a list piekny…

Skomentuj Minia Anuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *