Tego nauczyła mnie moja Rodzina

Moim marzeniem od zawsze była liczna rodzina. Pragnęłam mieć dużo dzieci, może dlatego, że sama pochodzę z wielodzietnej rodziny. Gdy na początku nie mogliśmy mieć dzieci, prawie zawsze patrzyłam z zazdrością na małżeństwa, które doznały szczęścia bycia rodzicami. Czasem było mi naprawdę przykro, kiedy  ktoś niewtajemniczony w  nasze problemy pytał: „A wy to kiedy? na co czekacie? ” Pewnie niejedna osoba mogła  pomyśleć, że ważniejsza była dla nas praca niż powiększenie rodziny, ale tak nie było…

Myślę, że w życiu trzeba znaleźć czas na wszystko: na przyjemności, na dzieci, na karierę. Moim pragnieniem było mieć dzieci i robiłam wszystko, aby je mieć. Nie będę się powtarzać i jeszcze raz opisywać jak to się stało, że mamy tak wspaniałe córeczki, ale udało się i jesteśmy Rodziną przez duże „R”.  W końcu nie każdemu jest pisane zostać mamą i tatą trojaczków, choć życzę tego wszystkim rodzicom, bo to wspaniałe wyróżnienie. Czasem śmiejemy się z  Wojtkiem i mówimy: „Jak nie było to nie było, ale jak już dostaliśmy, to trzy w pakiecie”.

Jestem szczęśliwa, że je mam i nie wyobrażam sobie, żeby którejś mogło nie być. Są całym moim światem. Moje życie byłoby nudne gdyby nie one. U nas zawsze coś się dzieję. Kiedy się urodziły  przewróciły nasz świat do góry nogami, nawet nie wiedziałam że życie może zgotować taką niespodziankę.

Odkąd tworzymy Rodzinę,nauczyłam się wiele i nad wieloma rzeczami muszę jeszcze popracować. Przecież nikt nie jest doskonały,  prawda? Te wymienione tutaj są jednymi z najważniejszych.
Nauczyłam się okazywania miłości i ciepła. Doskonale pamiętam czasy szkolne, kiedy „chodząc” z chłopakiem nie uznawałam trzymania za rękę, albo całowania na ulicy, bo uważałam to za straszny obciach. Teraz jest zupełnie inaczej, niezależnie gdzie jesteśmy nie wstydzę się okazywania uczuć w stosunku do dzieci i męża. Całuje, przytulam, trzymam za rękę. Dojrzałam do tego, aby nie wstydzić się swoich uczuć i pokazywać wszystkim jak bardzo ich kocham.

Teraz wiem co znaczy odpowiedzialność. Za młodych lat robiłam co chciałam i nie zważałam na to co i z kim robiłam,a do domu wracałam kiedy chciałam. Teraz mając rodzinę nad każdą rzeczą zastanawiam się dwa albo i trzy razy. Wiem, że nie mogę pozwolić sobie na wszystko, bo mam dzieci które potrzebują swojej mamy. Wiem że rano muszą pójść do przedszkola i wiem, że mam też swoje obowiązki z których muszę się wywiązać.

Od czasu kiedy mam dzieci nauczyłam się organizacji. W sumie zawsze byłam zorganizowana i wiedziałam czego chce od życia, ale od czasu kiedy pojawiły się trojaki moja organizacja jest wielkim atutem i udoskonalam ją w naszym codziennym życiu. Nie wyobrażam sobie jak ogarnęłabym całą trójkę gdybym była tzw. „ciepłymi kluchami”. Bozia chyba wiedziała co robiła 🙂

Od kiedy mam dzieci nauczyłam się współczucia. Wzruszam się patrząc na cierpienie drugiego człowieka, a serce kraje mi się na widok cierpiącego dziecka. Zawsze wtedy zadaje sobie pytanie :” A gdyby nas to spotkało?” Stawiam się w sytuacji rodzica owego dziecka. Nie jestem w stanie oglądać programów, czy filmów  gdzie pokazywane jest cierpnie dzieci.

Moje układy z Bogiem bywały rożne. Miałam, do Niego niesamowity żal o to, że zabrał naszą kruszynkę. Byłam na Niego zła i obwiniałam Go o to. Od czasu kiedy urodziły się dziewczynki nauczyłam się Dziękować Bogu za to, że wystawił moje życie na próbę i pokazał mi ile jestem w stanie udźwignąć. Dziękuje Mu codziennie za to co mam i czego jestem świadkiem. Wiem, że gdyby nie Jego ręka nie byłabym tu gdzie jestem. Nie byłoby radości dnia codziennego i tego co jest dla mnie najważniejsze. Codziennie przed snem idę do pokoju dzieci, robię im na czole znak krzyża i mówię „dziękuje, że jesteś”.
Nauczyłam się dziękować za to co mam. Za szczęście, nogi i ręce, a przede wszystkim za oczy bo widzę co zostało mi dane, aby móc to pielęgnować.

Wiecie co jest najważniejsze poza tymi wszystkimi rzeczami? Najważniejsze jest to, że  te trzy bąble i Wojtek nauczyli mnie kochać i być kochanym … Mam niesamowite szczęście …

ps. Poniżej fotorelacja z  naszej wycieczki do ZOO